De gesprekken met chauffeurs en cursisten in het magazijn inspireerde Bart tot het korte verhaal 'De geur van tabak'.

Tilt neemt met het project INC. de positie in tussen twee groeiende velden van het Brabantse landschap: het innovatieve bedrijfsleven én jong literair talent in de provincie. Tilt zocht enthousiaste, creatieve bedrijven en auteurs om samen aan het werk te gaan, om elkaar beter te leren kennen en van elkaar te leren.

Acht talentvolle, jonge schrijvers draaiden deze zomer mee in acht Brabantse bedrijven. Ze namen plaats achter een nieuw bureau, kletsten bij de koffieautomaat, maakten een wandeling met de directeur of dwaalden rond in magazijnen. Ze namen een kijkje achter de schermen en deden er inspiratie op voor een kort verhaal. De acht verhalen die daaruit ontstonden, zijn gebundeld in het boek Inc. schrijvers + bedrijven = verhalen

"Ik vond een warme plek waar nog wordt omgekeken naar mensen. Dit stak scherp af tegenover mijn eigen verleden."

Fragment: De geur van tabak

De vader van Stefan hing bordjes voor de ramen van zijn vrachtwagen waarop stond dat hij niet wilde neuken. Drie kartonnen bordjes waren het, waarop met een merkstift was geschreven: No, I don’t want to fuck. Eén op de voorruit, één links, één rechts. Met plakband maakte hij ze vast.

Of ik ook een bordje voor de caravan wilde? Ik haalde mijn schouders op. ‘Doe maar,’ zei hij, ‘caravans zijn nooit veilig.’ Hij gaf me een bordje en de sleutels, wenste me een goede nachtrust. Ik klom in de caravan die op de oplegger lag, sloot de deur achter me, ging op een stoel zitten.

We stonden op een parkeerplaats in Zuid-Frankrijk, in de buurt van Toulouse. De volgende ochtend reden we verder naar Spanje. Ik was achttien en wilde van huis, zo ver mogelijk weg. Ik wilde niet langer iedere avond met de leguaan eten. De leguaan had een groenblauwe huid waar de kou vanaf sloeg, alsof je naast een openstaande koelkast zat. Hij sprak nooit tijdens het eten, maar zijn ogen waren altijd op mij gericht. Zelfs als hij weg was, voelde ik hoe de leguaan naar mij keek.

’s Nachts stond hij vaak op de overloop voor mijn slaapkamer. Soms opende hij de deur. De meeste kinderen trekken de lakens over zich heen omdat ze niet willen zien wat er niet is, maar wat ik zag was echt. Godzijdank werkte de leguaan overdag. Zijn driedelig pak met manchetknopen stond hem goed.

Achttien jaar in één huis met de leguaan was genoeg geweest. Ik had geen geld, ik had geen rijbewijs, ik smeerde klodders gel in mijn haar.

De vader van Stefan was vrachtwagenchauffeur. Hij vervoerde auto’s en caravans naar Spanje. Hij zei: ‘Als je om zeven uur ’s ochtends klaar staat, mag je meerijden.’

Het was fijn om naast de vader van Stefan in de truck te zitten en hoog over de weg uit te kijken. Hij deelde dikke boterhammen uit en gaf aan de lopende band blikjes cola. De vader van Stefan sprak ook weinig, maar hij was niet koud, hij was een zoogdier. Mensen hadden hem bedrogen, dat wel, ook hij hield niet van het woord ‘thuis’.

Daar, in de caravan, voelde ik me goed. Ik keek naar het bordje. ‘Anders laten ze je niet met rust,’ had de vader van Stefan gezegd. ‘Staan ze de hele nacht te bonken en te schreeuwen.’ Ik hing het bordje voor het raam.

’s Ochtends wasten we ons met water dat uit een kraantje aan de zijkant van de truck kwam.

Bart-Smout_Credits-Janinen.-Hendriks
Schrijver

Bart Smout

Schrijver is hij. Performer. En meer. Bart Smout (1983) is hoofdredacteur van Univers, het magazine van Tilburg University. Hij publiceert in literaire tijdschriften als Hard/Hoofd, De Optimist, Strak!en Passionate. Hij kent de podia van Lowlandsen Mensen Zeggen Dingen. Voor verhalenplatform Shortreadsschrijft hij fictief commentaar op het nieuws. En nóg meer? Jazeker! Momenteel rondt hij een roman af voor uitgeverij De Geus.

Auteur
Bart Smout
Publicatie jaar
2018
Doel
Tilt Inc.

Blijf op de hoogte

Schrijf je nu in voor de Tilt nieuwsbrief en blijf op de hoogte van Tilt events of lees prachtige verhalen van onze Tilt schrijvers op locatie.